Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Ghazal 4008گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید
Ghazal 4016زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید
Ghazal 4017ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید
Ghazal 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Ghazal 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Ghazal 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Ghazal 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Ghazal 4036کجا ز سینه من غم شراب میشویدچه زنگ از دل آیینه آب میشوید
Ghazal 4048هشیار را به مجلس مستان که میبرداز بهر عیب خویش نگهبان که میبرد
Ghazal 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Ghazal 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Ghazal 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد
Ghazal 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Ghazal 4071پوشیده یار اگر نه می ناب میخورداین رنگ لالهگون ز کجا آب میخورد
Ghazal 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد
Ghazal 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد
Ghazal 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد
Ghazal 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد
Ghazal 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد
Ghazal 4108اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد
Ghazal 4119از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد
Ghazal 4124نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند
Ghazal 4128مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
Ghazal 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Ghazal 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Ghazal 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Ghazal 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Ghazal 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Ghazal 4179هر بلبلی که زمزمه بنیاد میکنداول مرا به برگ گلی یاد میکند