Ghazal 2287

خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2301

مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2302

تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2314

ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2342

جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2343

لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2349

عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2351

آنچه روی سخت من با سیلی استاد کردکی تواند بیستون با پنجه فرهاد کرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2352

مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2353

کاوش مژگان او دل را قیامت زار کردخون گرم این مست خواب آلود را بیدار کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2389

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آوردغیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2393

خون ما را چرخ عاجزکش به دست زور خوردمغز ما را گردش سیاره همچون مور خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2394

لعل می از جام زر در سنگ خارا می خوردآدمی خون در تلاش رزق بیجا می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2402

غیر را در بزم خاص آن سیم‌تن می‌پروردیوسف ما گرگ را در پیرهن می‌پرورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2406

هر که بر دار فنا مردانه پشت پا نزدغوطه در سرچشمه خورشید چون عیسی نزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2410

بیشتر دست سبکباران به منزل می‌رسدکف به اندک سعیی از دریا به ساحل می‌رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2413

از گرفتاری دلم فارغ زپیچ و تاب شدناله زنجیر، خوابم را صدای آب شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2419

حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شدرفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2429

دل پریشان از پریشان گردی نظاره شداز ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2436

از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2448

کی سر از تیغ شهادت جان روشن می کشد؟شمع در راه نسیم صبح گردن می کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2453

آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2454

حسرت از منقار خون‌آلود بلبل می‌چکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل می‌چکد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2457

شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا فشاند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2461

از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2462

عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2473

بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2474

ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2485

از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند

Saib TabriziGhazal1 min