Ghazal 2767

دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2768

هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2775

تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2782

چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2786

دیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنیدچون رسد نوبت به عیب خود، نظر احول کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2787

خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنیدبرگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2799

شود خون عاقبت هر دل که زلفش را به چنگ افتدخلاصی نیست هر کس را که در قید فرنگ افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2803

مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2806

سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجدکه می پرزور چون افتاد در مینا نمی‌گنجد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2818

مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2822

نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگرددمباد آن روز کز من روی زلف یار بر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2829

چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گرددزدامنگیری او آستینها جوی خون گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2834

ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردددل آهن زبرق تیشه من آب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2839

نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گرددگل بی‌خار در پیراهن من خار می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2840

سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گرددکه چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2843

ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟نمک بیهوشدارو زین می پرزور می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2844

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گرددصفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2846

به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گرددنفس چون سوخت در دل شهپر پرواز می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2847

ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟که این هنگامه گرم از شعله آواز می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2860

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2861

نشان یوسف گم گشته پیدا از تو می گرددچراغ دیده یعقوب بینا از تو می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2871

دل چرخ بداختر نرم از یارب نمی گرددبه افسون این گره باز از دم عقرب نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2873

خط از خون مانع آن غمزه کافر نمی گرددزبان شمشیر را پیچیده از جوهر نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2874

برون آمد زلب چون حرف، دیگر برنمی گرددبه زندان صدف از گوش، گوهر بر نمی گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2876

معانی اهل صورت را به گرد دل نمی گرددبه منزل، چون مصور شد، ملک داخل نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2879

شود خرج زمین هر سر که سودایی نمی گرددنشیند در گل آن کشتی که دریایی نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2884

دل سرگشته ما چرخ را بر کار می‌بنددکمر در خدمت این نقطه نه پرگار می‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2890

تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آردتو چون بر هم زنی لب، بال و پر کوثر برون آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2892

گه از خم، گه زساغر، گه زمینا سر برون آردشراب عشق هر ساعت سر از یک جا برون آرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2900

سخن از لب فزون زان چشم چون بادام می باردحیا بیش از عرق زان چهره گلفام می بارد

Saib TabriziGhazal1 min