Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Hüsnün, təbarəkallah, ənvari-ləmyəzəldir,Üzün cahan içində bimislü bibədəldir.
Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəriPərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri,Rövnəqi-hüsnündür ey mahım, cahanın zivəri.
SayılmazÇox da ki, nə yemsiz, nə də susuzdur,Aslan zooparkda aslan sayılmaz.
Qit'a 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Rubai 20زان پیش که دل داد جوانی دادستاندر سر من موی سپید افتادست
Buraxma, ey könül, ol nazlı yarı özbaşına!Buraxma, ey könül, ol nazlı yarı özbaşına!Rəva deyil, qala ellər nigarı özbaşına.
Partizan əliUnutmaram, ömrüm boyu komsomolçu ƏlininDüşmənlərlə vuruşunu Qarabağ meşəsində.
Ghazal 210ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زدهز لطف آمده یا ذرهای شراب زده
Rubai 76امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
Miscellaneous poem 307ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آیدمرا آیینه دل هم برون از زنگ می آید
Qasida 217خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ریدور از مجاوران مکارمنمای ری
Ghazal 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Qasida 21رسید عید که عقد ملال بگشایددر فرح بکلید هلال بگشاید
Gönül bulmadı bu denize sâhilGönül bulmadı bu denize sâhilNiçe ki eyledi kat'ı merâhil
Ghazal 360گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در
Qaşın vəhyi bizə bürhan irişdiQaşın vəhyi bizə bürhan irişdi,Üzündə tə’vili-fürqan irişdi.
Sənə olsaydı, ey gül, Yusifin filcümlə oxşarıSənə olsaydı, ey gül, Yusifin filcümlə oxşarı,Olurdu nəqdi-can ilə cahan əhli xəridarı.
BayrağımızÖvladlarımız duymalıdır ki,Bayraq o qürubun alıdır ki,
Qit'a 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Rubai 32ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست
Zülfünə mişki-xəta söylədi dil, qıldı xətaZülfünə mişki-xəta söylədi dil, qıldı xəta,Zülfünün bir telinə müşk ola bilməzdi bəha.
Əlin yandı, dilin yandı“Məni candan usandırdı,*Cəfadan yar usanmazmı?*
Ghazal 215ماهی که کسب نور کند آفتاب از اوهر ذره دیدهایست به صد آب و تاب از او
Rubai 79یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
Ghazal 324در آن زلف سیه دلهای خونین میشود پیدادرین سنبلستان آهوی مشکین میشود پیدا
Rubai 5عشق تو بکشت عالم و عامی رازلف تو برانداخت نکونامی را
Ghazal 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Qit'a 21بد من گفت بدی لیک نمیرنجم از اولله الحمد مرا خلق نکو میدانند
Dil gönlegi eteğini yahasını bilmezDil gönlegi eteğini yahasını bilmezDil-dâr anı od ile ne yahasını bilmez
Ghazal 362اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یاراین نکته را بدان و مثل را بیاد دار