Ghazal 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3871

خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3888

ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3962

اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3975

سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3980

شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3994

اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3997

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه‌سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4077

زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4114

چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4170

تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4195

جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4232

چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4236

دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4247

زاهد به کعبه با سر و دستار می‌روداین مست بین که روی به دیوار می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4265

از آه دل سرآمد ارباب غم شودمیدان از آن کس است که صاحب علم شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4300

سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شودگل زین چمن تمام به چیدن نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4315

بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بی‌طلب رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4329

تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4330

چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد

Saib TabriziGhazal1 min