Ghazal 4394

زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4398

زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4405

خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4418

سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4424

داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4457

شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4469

چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4512

سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4541

آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4557

مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 4559

می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4563

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4576

هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4587

بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4622

نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدرنیست در دشت ختن آهوی مشکین اینقدر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4661

گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4667

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4670

سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4672

جام در دور به اندازه مخمور بیارپیش آشفته دماغان سرپرشور بیار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4689

سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهاربه تشنگان برسان آب را روان زنهار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4690

مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4693

اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4697

ربوده خواب مرا حسن بی مثال دگرگران چو خواب به چشمم بودخیال دگر

Saib TabriziGhazal1 min