Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست
Ghazal 2212ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است
Ghazal 2218تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است
Ghazal 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است
Ghazal 2242در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست
Ghazal 2255حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Ghazal 2256زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست
Ghazal 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است
Ghazal 2262زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
Ghazal 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث
Ghazal 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج
Ghazal 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Ghazal 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
Ghazal 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح
Ghazal 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح
Ghazal 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح
Ghazal 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح
Ghazal 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ
Ghazal 2310شد زسر گردانی من بس که حیران گردبادکرد گردش را فرامش در بیابان گردباد
Ghazal 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد
Ghazal 2312خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد
Ghazal 2317بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد
Ghazal 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد
Ghazal 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد
Ghazal 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Ghazal 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
Ghazal 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دلخاک سیر از صید چشم دام نتوانست کرد
Ghazal 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرددامنم را چون صدف پر گوهر شهوار کرد
Ghazal 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Ghazal 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد