Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Ghazal 336چنان دانسته می باید درین دنیا نهی پا راکه بر موی میان مور در صحرا نهی پا را
Miscellaneous poem 338رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید
Miscellaneous poem 339سخنی کز دهن تنگ تو برمیآیدراز غیب است که از پرده به در میآید
Miscellaneous poem 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Ghazal 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Miscellaneous poem 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Ghazal 342خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
Miscellaneous poem 346کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد
Ghazal 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Ghazal 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Ghazal 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Ghazal 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Miscellaneous poem 357غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
Miscellaneous poem 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Miscellaneous poem 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Miscellaneous poem 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Miscellaneous poem 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Ghazal 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Ghazal 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Miscellaneous poem 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Miscellaneous poem 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Miscellaneous poem 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Miscellaneous poem 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Ghazal 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Ghazal 391به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را
Ghazal 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Ghazal 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Miscellaneous poem 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Miscellaneous poem 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود