Ghazal 228

شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه رابی قراری می دهد بال دگر پروانه را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 232

صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 234

خوشا دردی که مهرم از لب خاموش برداردخوشا جوشی که از سر دیگ را سرپوش بردارد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 242

چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 244

با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 247

از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 254

در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 256

دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می‌شودشمع ما خاموش از دست حمایت می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 257

گنج در ویرانه من مار ارقم می‌شودزعفران در سینه من ریشه غم می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 258

کی دلِ دیوانهٔ من رام آهو می‌شود؟صحبت من قال از چشم سخنگو می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 260

عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 264

خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 270

چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 272

از حیات بی وفا یاری طمع داریم مادر نشیب از سیل خودداری طمع داریم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 283

نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازدکه سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 289

تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان مااز تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 293

دلبر محجوب می خواهد دل پر خون ماغنچه نشکفته باشد سبز ته گلگون ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 303

ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌هااز خرامت عالم آسوده را زلزال‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 311

(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 312

آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 313

(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 316

گهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجاسخن بی پرده می گویند باگوش گران اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 317

منال از نقش کم گر شد قمارت بدنشین اینجاکه چشم بد به قدر نقش باشد در کمین اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 320

بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 329

رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 329

ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 334

هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 333

چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 336

نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟

Saib Tabrizi1 min