Miscellaneous poem 29

زهی رخ تو نموداری از بهشت خدانهال قد تو برهان عالم بالا

Saib Tabrizi1 min
Qasida 29

می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 32

خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن

Saib TabriziQasida2 min
Ghazal 32

صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترادر کمندِ وحدت آوردند آهوی ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 34

قانع به جرعه نیست لب میگسار مامیخانه را به آب رساند خمار ما

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 39

در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیش‌داری، رو به پس‌ کردن چرا

Saib TabriziGhazal2 min
Qasida 43

زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور

Saib TabriziQasida7 min
Miscellaneous poem 44

گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 53

نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 55

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 56

آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 60

چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 63

چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بی‌تابی چراغان کرد کوهِ طور را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 64

کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 75

دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 75

ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامی‌کِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 83

غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 85

بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 85

من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 89

(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 91

چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 99

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 102

غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 103

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 106

نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 107

خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 110

بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 111

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 113

نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 116

سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست

Saib Tabrizi1 min