Fikret Sadig · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Əlibala Hacızadənin xatirəsinə*(Eşitdim, bir az əvvəl qəbristanlıq-qəbristanlıq
Sən varsan deynən(Dünyada ən aydın şeir)*Çay axır…
Tarçı, tarı kökləİmarət¹ bağındaQızlar bayramında,
Sonra neynirəmOn ildən sonra tapılmış qoşma*İndi, çıxart məni, bu sıxıntıdan,
Möhür – siyahıHər məşhur idarədəBir möhür-siyahı var.
Şair olubGiziroğlu Mustafa bəy şair olub,Bunu görcək mən əl çəkdim şairlikdən.
Əks-sədaÖmür-gün yoldaşımaMən çox arzuma çatmışam,
Bir cüt işıq teliGecələrin birində göyə baxdım,Ulduzlara uçmaq istədim.
3. Çanaqlı bağa ilə qurbağaBir çanaqlıÇağa bağa,
Son şeirDöyüşdə ölmədim, deyəm,Bayrağı örtün üstümə.
Girir arayaBir az çox sevinəndə,Zülüm girir araya.
Özüm – özüməSöz dilinin ucundasaQorxma dillən, din saxlama!
Gərək özün qocalasanÖzün qocalasan gərək,Qocalıq nədir biləsən.
Daha bir gəraylıTələbəlik illərindən bacı bildiyimMəryəm xanıma
Qarlı şeirlərIQar yağır çiçək-çiçək,
Qəsidənin tərifiXəbər verin çapara, xəbər verin qasidə,Yaysınlar bu xəbəri, hələ sağdır qəsidə.
Rubainin tərifiGedib gəzib Dubayı,Gəlib yazıb rübai.
Qəzəlin tərifiQəzəl – Şərqin incisi!Qərb inciyir, incisin!
III. Ümidə qarğışÜmid yaman yerdə aldatdı məni,Ümidin ümidi qırılsın görüm!
IV. TəsəlliQuru təsəlliyə təslimdir qəlbim,Quru təsəlliyə möhtacam indi.
V. Gəzməyə qərib ölkə, ölməyə vətən yaxşıAta dağını da gördü gözlərim,Dağlarımın başı duman, çən oldu,
VI. Paxıllığım tutur qoca görəndəPaxıl olmamışam uşaq çağımdan,Paxıllığım tutur qoca görəndə.
VII. Köhnə dəyirmandı, daşları təzəÖzü qapqaradır, üzü ağ olsun,Ürək ağrısını soyutdu torpaq.
III. AdəmTorpağın üst qatı – Adəm,Torpaq olub ilkin adam.
IV. İnsan«İnsan» – ərəb dilindəSözə qulaq asmayan,
Ayaması Düznəqulu olan bir qocanın «Min bir gecəsi»IBu əhvalat çoxdan olub,
Düznəqulunun səhrada azmasıI«Qoca baxdı əsasına,
Həyat eşqiYaşıl yarpaqdaNoxud boyda sarı ləkə var,
Mən elə bilirdim müəllim ölməzYenə kəndimizə qayıtdım bu il,Dolandım başına pərvanə kimi.
Adsız şeir – ISel deyir: – Gəlin gedək!Torpaq dinmir.