Fuzuli · Other
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم
Qit'a 2حضرت مصطفی بسعی تمامخانه شرع را نهاد بنا
Qit'a 17گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوختهاین همه داغ که حصر و حد و پایانش نیست
Qit'a 27عادت اینست فیض فطرت رادر بنای وجود نوع بشر
Qit'a 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Qit'a 10گفت احمد حیدر است از من چو هارون از کلیماین بیان شرک امر و کمال عزت است
Qit'a 12پرسیدم از بتی که ترا در جهان چراشام و سحر تعرض عشاق عادت است
Qit'a 29میان سگ و گربه شبی نزاع افتادبه گربه گفت سگ ای کاسه لیس لقمه شمار
Qit'a 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Qit'a 41تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
Qit'a 43وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من
Qit'a 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Qit'a 4حمد بیحد احدی را که کمال کرمشداد سرمایه توفیق خرد انسان را
Qit'a 20دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
Qit'a 23نوجوانان را خدا در اول نشو و نماچون ملک از هر خلل پاک و مطهر آفرید
Qit'a 26در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
Qit'a 28آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
Qit'a 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Qit'a 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Qit'a 3ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشونیست فرزندی درین عالم ازین بهتر ترا
Qit'a 5ای ظریفان روم شکر کنیدکه فلک داده است کام شما
Qit'a 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Qit'a 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Qit'a 1یاد دارم که چو آدم شرف خلقت یافتشد مشرف بقبول و لقد کرمنا
Qit'a 18مردم این دیار را با مناثر شفقت و عنایت نیست
Qit'a 30بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Qit'a 35دو گروهند خلق این عالمعلمایند و مردم جاهل
Qit'a 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Qit'a 6من از اقلیم عرب حیرتی از ملک عجمهر دو کردیم به اظهار سخن کام طلب
Qit'a 8ای دل ملال گوشه عزلت هزار باربهتر ز همنشینی هر یار و آشناست