Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چو از غم کنم چاک پیراهنم راز مردم کند اشک پنهان تنم را
Ghazal 1بِاسمک اللهم یا فتاح اَبوابُ المنایا غنی الذات یا مَن فیهِ بُرهان الغنا
Ghazal 185گفتمش دل ز غمت زار و حزین میبایدگفت آری سخن اینست چنین میباید
Ghazal 318آزارها ز یار جفا کار می کشمتا کار او جفاست من آزار می کشم
Ghazal 38گلرخا، نوش لبا، سیم برا، سرو قداما بدا قبلک ما فیک من الحسن بدا
Rubai 95دارد دل زارم آرزوی رخ اوتا من بوصالش برسم طالع او
Rubai 19آن شوخ که دل خراب نظاره اوستچشمم حیران ماه رخساره اوست
Ghazal 206سوخت دل صد قطره خون در چشم تر دارد هنوزمرد آتش شعله با صد شرر دارد هنوز
Ghazal 320گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایمهزار سیل ز خونابه جگر بگشایم
Qit'a 12پرسیدم از بتی که ترا در جهان چراشام و سحر تعرض عشاق عادت است
Qit'a 17گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوختهاین همه داغ که حصر و حد و پایانش نیست
Rubai 22ای مشک اسیر گیسوی خم بخمتعنبر مسکین خط مشکین رقمت
Qit'a 27عادت اینست فیض فطرت رادر بنای وجود نوع بشر
Ghazal 29من به غم خو کردهام جز غم نمیباید مراور ز غم ذوقی رسد آن هم نمیباید مرا
Qit'a 39از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم
Qit'a 41تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
Ghazal 55گر گریزم دم بدم بر آتش دل دیده آببر چنین سوزی که دل دارد کی آرد سینه تاب
Ghazal 75مه من شام غمت را سحری پیدا نیستآه ازین غم که ز مهرت اثری پیدا نیست
Ghazal 116دل دامن هوای تو محکم گرفته استمرغی چنان هوای چنین کم گرفته است
Ghazal 210دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست بازکار من از دست دل چاک گریبانست باز
Ghazal 213چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوسنه کسی پروای ما دارد نه ما پروای کس
Ghazal 248مه من از تو غم بی حساب دارد دلهزار محنت و صد اضطراب دارد دل
Ghazal 250تا خط سبز تو پیدا شده بر عارض آلعارضت ماه تمامیست میان دو هلال
Ghazal 268به یک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستمکه در شرعم نفرمایند حد شرب تا هستم
Ghazal 335به جان دور از تو ای شمع از غم شبهای تارم منمرا شب گشت از غم چند شب را زنده دارم من
Ghazal 339می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزونهست ابروی تو ما را سر خط مشق جنون
Ghazal 363نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با اوکه می میرم ز غیرت گر کسی گوید سخن با او
Ghazal 396دلا آن به که چون با خوب رویان همنشین باشینباشی غافل از ایام دوری دوربین باشی
Ghazal 402سال و مهم بر زبان روز و شبم در دلیمن ز تو غافل نیم گر تو ز من غافلی
Ghazal 2ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان مابی ذکر تو مباد زبان در دهان ما