Ghazal 29

یار ما محمل‌نشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 30

تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 33

وداع چون تو نگاری نه کار آسان استهلاک عاشق مسکین فراق جانان است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 42

ز جانان مهر و از ما جان‌فشانی‌ستجواب مهربانان مهربانی‌ست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 44

فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 49

از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 51

دلم شکست بدان زلف‌های پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد

Homam TabriziGhazal2 min
Ghazal 53

مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 58

دردمندان را ز بوی دوست درمان می‌رسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان می‌رسد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 59

جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 63

نیِ بی‌نوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 65

برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 69

عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیده‌اندآب حیوان در میان تیرگی نوشیده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 75

به کوی دوست که وهم و خیال ره نبرندمجال کی بود آنجا که عاشقان گذرند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 79

آنچه باید همه داری و نداری مانندکس نگوید مه و خورشید به رویت مانند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 85

هوس عمر عزیزم ز برای تو بودبکشم جور جهانی چو رضای تو بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 92

بهشت روی تو را پاک دیده‌ای بایدکه جز به دیدن روی تو دیده نگشاید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 97

سال‌ها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 107

دوش از لبت ربوده‌ام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 120

عاشق کسی بود که کشد بار یار خویششهوت پرست مانده بود زیر بار خویش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 125

ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دلدل به لبت داده‌ام جان تو و جان دل

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 142

ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 143

عنبرین است به ذکر تو نفس‌ها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 154

تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 161

عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 166

تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 174

پاک‌چشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 181

چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 188

ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 190

ترسا بچه‌ای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری

Homam TabriziGhazal2 min