Homam Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Mufrad 5حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامهایست نه این کار نامه است
Rubai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Mufrad 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Ghazal 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Rubai 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Masnavi 11دلربایی به دلنوازی کنپایها بوس و سرفرازی کن
Masnavi 13گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است
Masnavi 14همنفس شد سگ شبان با گرگگله را سگ خوردکنون یاگرگ
Rubai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Mufrad 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Mufrad 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Rubai 27ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت
Rubai 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Mufrad 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Ghazal 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Ghazal 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است
Mufrad 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Ghazal 33وداع چون تو نگاری نه کار آسان استهلاک عاشق مسکین فراق جانان است
Rubai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Mufrad 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Rubai 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Mufrad 41ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی
Ghazal 42ز جانان مهر و از ما جانفشانیستجواب مهربانان مهربانیست
Rubai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Ghazal 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Mufrad 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Ghazal 48چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچآرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ
Ghazal 49از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح
Ghazal 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد