Ghazal 43

از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شب‌های مرا خود سحری نیست

Homam TabriziGhazal1 min
Mufrad 44

می‌نویسم پیش جانان نامه‌ایکاشکی من نامه خود بودمی

Homam Tabrizi1 min
Rubai 44

معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود

Homam TabriziRubai1 min
Mufrad 45

چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی

Homam Tabrizi1 min
Rubai 45

عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 47

بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 47

می بی لب تو طرب نمی‌افزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 48

زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 49

باد سحری رقص‌کنان می‌آیدبا مژده یار مهربان می‌آید

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 50

گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 52

هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 52

گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 53

این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 54

سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 55

بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 56

جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 56

ای خواجه بگو چه دیده‌ای باش هنوززین ره به کجا رسیده‌ای باش هنوز

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 57

جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمی‌آوردش ظلمت شب در آغوش

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 60

چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 63

دیر است که با غم تو در ساخته‌امپنهان ز تو با تو عشق‌ها باخته‌ام

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 64

نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 66

میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 67

وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 70

گرچه سیاحان جهان گردیده‌اندمثل رویت کافرم گر دیده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 70

منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 71

زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 71

تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 73

تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 74

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

Homam TabriziGhazal1 min