Ghazal 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 73

تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 74

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 74

در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 75

چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 76

امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 79

یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 81

ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 81

یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 83

چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 89

عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 91

اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 94

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 96

چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 99

مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 99

گه رهزن و گاه رهنمون می‌آییگاهی ز درون گه ز برون می‌آیی

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 103

ای سراندازان سراندازی کنیدخرقه بازی چیست جان‌بازی کنید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 117

برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 118

اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 121

دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان می‌چکانید از لب چون شکرک

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 123

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 133

هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 139

کجا روم که کمند تو می‌کشد بازمضرورت است که با دیگری نمی‌سازم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 140

تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 146

عالمی را به جمالت نگران می‌بینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 162

ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمی‌تواند پیوند ما بریدن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 170

دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین

Homam TabriziGhazal1 min