Mufrad 42

هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی

Homam Tabrizi1 min
Ghazal 43

از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شب‌های مرا خود سحری نیست

Homam TabriziGhazal1 min
Mufrad 45

چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی

Homam Tabrizi1 min
Ghazal 47

بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 48

زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 49

باد سحری رقص‌کنان می‌آیدبا مژده یار مهربان می‌آید

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 52

هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 52

گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 54

سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 56

جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 58

از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 60

چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 64

نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 65

می‌آیم و از شرم چنان می‌افتمکز زندگی خود به گمان می‌افتم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 66

میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 67

وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 70

گرچه سیاحان جهان گردیده‌اندمثل رویت کافرم گر دیده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 71

زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 71

تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 74

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 75

چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 76

امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 81

ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 81

یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 83

چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 85

با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Homam TabriziRubai1 min