Ghazal 10

منتظر باشند شب‌ها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 12

در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 13

چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 21

خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 22

این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است

Homam TabriziGhazal2 min
Mufrad 30

حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم

Homam Tabrizi1 min
Ghazal 35

چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 55

روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 83

ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 84

آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 87

بر سر کوی تو سرها می‌رودجان فدای روی زیبا می‌رود

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 93

ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا می‌نالی

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 94

ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 111

غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 114

زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 116

این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 135

پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 136

چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یک‌جا دیدم

Homam TabriziGhazal2 min
Ghazal 141

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 153

به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 159

شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 164

ملامت می‌کند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 167

ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 169

بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 171

حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 189

ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 192

معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامت‌گر بنگر به رخش باری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 213

ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی

Homam TabriziGhazal1 min
Masnavi 4

بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر

Homam TabriziMasnavi1 min