Homam Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
منتظر باشند شبها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب
Rubai 12در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است
Rubai 13چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است
Ghazal 21خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
Ghazal 22این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است
Mufrad 30حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم
Ghazal 35چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Ghazal 55روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد
Rubai 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
Ghazal 84آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود
Ghazal 87بر سر کوی تو سرها میرودجان فدای روی زیبا میرود
Rubai 93ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا مینالی
Rubai 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی
Ghazal 111غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز
Ghazal 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Ghazal 114زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش
Ghazal 116این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش
Ghazal 135پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Ghazal 136چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یکجا دیدم
Ghazal 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Ghazal 153به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن
Ghazal 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Ghazal 164ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
Ghazal 167ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
Ghazal 169بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Ghazal 171حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
Ghazal 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Ghazal 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Ghazal 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Masnavi 4بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر