Nayyir Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون گرفتند ره کوی شهادت در پیشزمرۀ خیل اسیران به هزاران تشویش
Other poem 18هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر استکار رندان دگر و شیوۀ خوبان دگر است
Ghazal 19امروز خرمن گل و نسرین و سوسن استوین مو نه باز غالیه و مشک و لادن است
Ghazal 26چند برد زاهد انتظار قیامتگو ز قیامت گذشت جلوه قامت
Other poem 28جدا ز گوشۀ چشم تو گوشۀ نگزیدمکه با خیال تو هر ساعتش بخون نکشیدم
Ghazal 30آن نه زلفیست که پیچیده به دور ذقن استچنبر لاله و نسرین و گل و یاسمن است
La'ali-Manzuma, chapter 31اندر شب آتش افروز علیستتغییر دهندۀ شب و روز علیست
Other poem 34ور بگویم قصه عامی فهم نیسترمز فهمی در خور هر وهم نیست
Ghazal 45حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آیدمگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید
Other poem 46در خواب به کف داشتم این طرهٔ پرتابای کاش که بیدار نمیگشتم از این خواب
Ghazal 49دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدآتش بخشک و تر ز صدای وی اوفتد
Ghazal 55مرغی شکسته درخور تیر ستم نبودگیرم مقیم زلف تو صید حرم نبود
Ghazal 58نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود
Ghazal 62هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد
Ghazal 68زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
Ghazal 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Ghazal 86محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند
Ghazal 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Ghazal 111به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم
Ghazal 114سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم
Ghazal 117خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
Ghazal 123بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
Ghazal 131سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شدهایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شدهای
Other poem 5مشکل به تو افتاده مرا و نتوان گفتمشکل به تو افتاده مرا مشکلم این است
La'ali-Manzuma, chapter 6جامی که شاه تشنهلبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او
Rubai 6در بزم می از لطافت جام و مدامافتاده معاشرین در اندیشۀ خام
Rubai 9رویی که عرق چو ژاله میروید از اوتاثیر می دو ساله میروید از او
Ghazal 14در پردهٔ حُسن روی تو شد پردهدر مراای وای اگر ز پرده درآید به در مرا
Other poem 15دلم چگونه نپیچَد به خُود ، چُو مار امشب،فتاده در کف اغیار زلف یار امشب
Ghazal 15جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشبشبی کاو را ز پی صبحی نباشد آن شب است امشب