Gasym Gasymzade
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bir ağır yük daşıyıram,Möhnətliyəm, möhnətliyəm.
Eşqimin növrağı(Mahnı. Musiqisi Hacıbaba Hüseynovundur)*Könlüm düşdü diyar-diyar
Cavabından qorxuramSəhər-axşam biz işə,Evə qoşa gedirik.
Görüş yeriSahil bağı, qəndil altı – şirin gözləncək,Görüş yeridir.
İsmətİsmət – qız üzünün zövqü, bəzəyi,Gəlinin müqəddəs çarpan ürəyi,
Səhər-səhərŞirincə qar yağır, otağım isti,Sən də öz nurunu saç səhər-səhər.
HarayçıÇox irad tutmuşuq bir vaxt hər şeyə,Tənəli sözlərdən pörtmüşük bəzən.
SevgilimSöz verib, gəlmədin dediyin anda,Gözlərim yolunda qaldı, sevgilim!
RelslərZəng çalınır... ağır-ağır tərpənir qatar,Bir az sonra nə əl yetər, nə də ün çatar.
Bənövşə yarpağıZəng çalıb aramsız telefon dinir –Uzaqda yad edib məni kim isə,
Ustadın kimdirAşıq Ədalətə*Məclis böyük, təntənəli,
Dağlar buraxmır məniOyandım ki, qar tutubYurda yaxın zirvəni,
Bir şəlalə var idiOğlum Xansuvara*Bir şəlalə var idi
Bulaqların mahnısıAxar sızıltıyla yol gedə-gedə,Endikcə, qalxdıqca coşar bulaqlar.
İbrət üçünSüddən yanıq uşaq idi, –Hər nə gördü tamah saldı –
Bir azBir az qanan,Bir az nadan.
Alaçıq və çadırKöçü yurda düşəndə gəlib qonşularBaşlayarlar işə, söz ata-ata.
Bir eşqin tarixiSevişdilər**Ürəklərdə yatan sözlər oyandı,
Ağacın dili olsaydı...Üzü təbəssümlü, fikri xatalıDəlisov odunçu əli baltalı
Yanıb-sönən işıqlarƏrəblər yığılmış sahil boyunca,Açırıq dost kimi ürəyimizi.
Mən nə haydayamYeni il gecəsi...Vətəndən uzaq,
İvan Frankoyla söhbətKarpatın hər səmti carçıya döndü –Çağırdı quş səsi, çay sədasilə.
Türk gözəliMərməreni seyr elədik ada-ada,Gözəllikdən gözəlliyə çata-çata,
Vaqif İbrahimBilməz idik, duymaz idikbiz bu qədər
Həkim xəstələndiDöşündə zəhərli gürzə nişanı,Fikrində bəşərə – insana hörmət,
Bu ilBu il də an idi keçdi-ötüşdü,Zaman ümmanına bir damla düşdü.
Ağ saçlarımBir gözəl üzümə dedi: qocasan...Gözümdən, könlümdən uzaqlaşdı yaz.
Nənəm danışqan olub(Zarafatyana)*“Nənəm danışqan olub...” gileylənir nəvələr,
Ayrılıq(Mənsiz – Sənsiz)*– Dünya! Sürməmişkən hələ səfanı
İnsan – alovSəni gördüm...görməmişdim binadan