Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Ghazal 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Ghazal 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Ghazal 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Ghazal 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Ghazal 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست
Ghazal 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست
Ghazal 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Ghazal 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Ghazal 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Ghazal 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است
Ghazal 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست
Ghazal 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست
Ghazal 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست
Ghazal 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
Ghazal 2212ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است
Ghazal 2213عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است
Ghazal 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Ghazal 2215صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است
Ghazal 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Ghazal 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب استتیغ برهنه باشد رویی که بی نقاب است
Ghazal 2236شراب نامرادی بی خمارستبه قدر تلخی این می خوشگوارست
Ghazal 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است
Ghazal 2242در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست
Ghazal 2255حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Ghazal 2257خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست
Ghazal 2262زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
Ghazal 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ
Ghazal 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح
Ghazal 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبحرفته رفته می کند گل داغ پنهانم چو صبح