Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بسته تر شد دل من داد چو خط دست به همکار زنجیر کند مور چو پیوست به هم
Ghazal 125شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بینیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا
Ghazal 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟جوش می برداشت از جا سقف این میخانه را
Ghazal 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه راطره ات سنبل به دامان می کند آیینه را
Ghazal 491ای که از عالم معنی خبری نیست ترابهتر از مهر خموشی سپری نیست ترا
Ghazal 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟چند باشد چو زره زیر قبا جوهر ما؟
Ghazal 1093نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوستکیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست
Ghazal 1289آب کن در شیشه ساقی گر شراب صاف نیستکشتی ما را به خشکی بستن از انصاف نیست
Ghazal 1758هنوز خنده ازان لب بدر نیامده استنمک به پرسش داغ جگر نیامده است
Ghazal 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق استخورشید جهانتاب، نگین خانه عشق است
Ghazal 2207سبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست
Ghazal 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته استدیگر چه گل ندانم در گلستان شکفته است
Ghazal 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شودکدام ذره شنیدی که آفتاب شود
Ghazal 4040کو سرو قامتی که دل من ز جا بردزنگ از دلم به یک نگه آشنا برد
Ghazal 4049مکتوب من به خدمت جانان که میبردبرگ خزان رسیده به بستان که میبرد
Ghazal 6042ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن
Ghazal 21یک نظربازست نرگس چشمِ بیمارِ تراگل یکی از سینهچاکان است دستارِ ترا
Ghazal 184نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا
Ghazal 243داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ماجغد می گردد همایون در خراب آباد ما
Ghazal 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ماهمخیال و همصفیر و همنوا بودیم ما
Ghazal 451کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحراشود هر لاله بر مجنون من میخانه در صحرا
Ghazal 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرادر آفتاب قیامت برشته اند مرا
Ghazal 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را
Ghazal 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما
Ghazal 703در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
Ghazal 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را
Ghazal 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده استدوری ما غافلان از قرب منزل بوده است
Ghazal 1375دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفتصد سخن سر کرد، اما یک سخن نشنید و رفت
Ghazal 1443شب هجران دلم از ناله حسرت شادستچه توان کرد که فریاد رسم فریادست
Ghazal 1874خاطر چو خرم است به صهبا چه حاجت است؟دل چون گشاده است به صحرا چه حاجت است؟