Ghazal 5661

بسته تر شد دل من داد چو خط دست به همکار زنجیر کند مور چو پیوست به هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 125

شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 227

از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟جوش می برداشت از جا سقف این میخانه را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 237

چهره ات گل در گریبان می کند آیینه راطره ات سنبل به دامان می کند آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 491

ای که از عالم معنی خبری نیست ترابهتر از مهر خموشی سپری نیست ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 559

تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟چند باشد چو زره زیر قبا جوهر ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1093

نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوستکیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1289

آب کن در شیشه ساقی گر شراب صاف نیستکشتی ما را به خشکی بستن از انصاف نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1758

هنوز خنده ازان لب بدر نیامده استنمک به پرسش داغ جگر نیامده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2129

گردون صدف گوهر یکدانه عشق استخورشید جهانتاب، نگین خانه عشق است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2207

سبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2229

هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته استدیگر چه گل ندانم در گلستان شکفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3970

ز اتحاد کجا عشق کامیاب شودکدام ذره شنیدی که آفتاب شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4040

کو سرو قامتی که دل من ز جا بردزنگ از دلم به یک نگه آشنا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4049

مکتوب من به خدمت جانان که می‌بردبرگ خزان رسیده به بستان که می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6042

ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 21

یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ تراگل یکی از سینه‌چاکان است دستارِ ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Qasida 40

مردم به زرق طره دستار می روندخرمهره اند و در پی افسار می روند

Saib TabriziQasida2 min
Miscellaneous poem 96

تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 148

قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی استکه عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 184

نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 243

داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ماجغد می گردد همایون در خراب آباد ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 265

یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ماهم‌خیال و هم‌صفیر و هم‌نوا بودیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 372

محنت مردم آزاده فزونتر باشدبار دل لازمه سرو و صنوبر باشد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 451

کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحراشود هر لاله بر مجنون من میخانه در صحرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 619

ز درد و داغ محبت سرشته اند مرادر آفتاب قیامت برشته اند مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 642

ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 652

چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 703

در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 705

مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را

Saib TabriziGhazal2 min