Ghazal 4964

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4965

چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4967

کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4971

بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4977

آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4992

نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4997

به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5001

زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5012

کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5013

مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5017

رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5018

جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5026

به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5040

با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5045

غافل ز حال عاشق خونین جگر مباشمغرور حسن پا به رکاب اینقدر مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5047

هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5056

از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5065

سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5072

از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5076

سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5078

فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5079

چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5080

آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5096

در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5098

می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5102

از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5103

بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5107

هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5112

ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط

Saib TabriziGhazal2 min