Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Ghazal 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم
Ghazal 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم
Ghazal 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارمکه هم در مصرم و هم در جای بیت الحزن دارم
Ghazal 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارمز کشتن زنده تر گردید سیمابی که من دارم
Ghazal 5538به قلب عشق میتازد دل زاری که من دارمزبانبازی به آتش میکند خاری که من دارم
Ghazal 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم
Ghazal 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم
Ghazal 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم
Ghazal 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم
Ghazal 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم
Ghazal 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم
Ghazal 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم
Ghazal 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز میخواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز میخواهم
Ghazal 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم
Ghazal 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم
Ghazal 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرامتا به چون گرم شود دانه نگیرد آرام
Ghazal 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام
Ghazal 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده امخط آزادی اطفال دبستان شده ام
Ghazal 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم
Ghazal 5617در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم
Ghazal 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم
Ghazal 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
Ghazal 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم
Ghazal 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم
Ghazal 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
Ghazal 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟
Ghazal 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم
Ghazal 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمدهایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمدهایم
Ghazal 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم