Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
غض الزمان و غض عین کمالهبه کمال بسطته عن المستنجد
Ghazal 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
Ghazal 61عیسیلبیّ و مرده دلم در برابرتچون تخم پیله زنده شوم باز در برت
Ghazal 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت
Ghazal 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Ghazal 191خون ریزی و نندیشی، عیار چنین خوشتردل دزدی و نگریزی، طرار چنین خوشتر
Ghazal 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Ghazal 214از دهر غَدر پیشه وفائی نیافتموز بخت تیره رای صفایی نیافتم
Ghazal 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Ghazal 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Ghazal 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Ghazal 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Ghazal 334تبها کشم از هجر تو شبهای جدائیتبها شودم بسته چو لبها بگشایی
Ghazal 389داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوییارب آخر یارب فریاد خوان چون نشنوی
Qasida 42صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Qasida 79گردون نقاب صبح به عمدا برافکندراز دل زمانه به صحرا برافکند
Qasida 108بهر صبوح از درم مست در آمد نگارغالیه برده پگاه بر گل سوری بکار
Qasida 113دیده بانان این کبود حصارروز کورند یا اولیالابصار
Qasida 114بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدارهم وفادار و هم جفا بُردار
Qasida 127ز عدل شاه که زد پنج نوبه در آفاقچهار طبع مخالف شدند جفت وفاق
Qasida 135آن پیر ما که صبح لقائی است خضر نامهر صبح بوی چشمهٔ خضر آیدش ز کام
Qasida 144از آن قبل که سر عالم بقا دارمبدین سرای فنا سر فرو نمیآرم
Qasida 149هر صبح پای صبر به دامن درآورمپرگار عجز، گرد سر و تن درآورم
Qasida 161تا نفخات ربیع صور دمید از دهانکالبد خاک را نزل رسید از روان
Qasida 163از همه عالم شدهام بر کرانبسته به سودای تو جان بر میان
Qasida 164شاعر ساحر منم اندر جهاندر سخن از معجزه صاحب قران
Qasida 175خرمی در جوهر عالم نخواهی یافتنمردمی در گوهر آدم نخواهی یافتن
Qasida 176صبحدم چون کله بندد آه دود آسای منچون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من
Qasida 186آوازهٔ رحیل شنیدم به صبحگاهبا شبروان دواسبه دویدم به صبحگاه
Qasida 201ای با دل سودائیان عشق تو در کار آمدهترکان غمزت را به جان دلها خریدار آمده