Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد
Ghazal 171نی دست من به شاخ وصال تو بررسیدنی وهم من به وصف جمال تو دررسید
Ghazal 241نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانمدردی است مرا در دل، باور نکنی دانم
Ghazal 250جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانموز راه هوای تو گذشتن نتوانم
Ghazal 269طاقتی کو که به سر منزل جانان برسمناتوان مورم و خود کی به سلیمان برسم
Ghazal 282ترک سن سن گوی توسن خوی سوسن بوی منگر نگه کردی به سوی من نبودی سوی من
Ghazal 285بر سر بازار عشق آزاد نتوان آمدنبنده باید بودن و در بیع جانان آمدن
Ghazal 327ای ترک دلستان ز شبستان کیستیخوش دلبری، ندانم جانان کیستی
Ghazal 372چه کرد این بنده جز آزادمردیکه گرد خاطر او برنگردی
Ghazal 376دلم غارتیدی ز بس ترکتازیز پایم فکندی ز بس دست یازی
Qasida 6ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لالا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Qasida 10مگر به ساحت گیتی نماند بوی وفاکه هیچ انس نیامد ز هیچ انس مرا
Qasida 18رخش به هرا بتاخت بر سر صبح آفتابرفت به چرب آخوری گنج روان در رکاب
Qasida 27قلم بخت من شکسته سر استموی در سر ز طالع هنر است
Qasida 33دل روی مراد از آن ندیده استکز اهل دلی نشان ندیده است
Qasida 35نه به دولت نظری خواهم داشتنه ز سلوت اثری خواهم داشت
Qasida 55چه سبب سوی خراسان شدنم نگذارندعندلیبم به گلستان شدنم نگذارند
Qasida 75مرد آن بود که از سر دردی قدم زنددرد آن بود که بر دل مردان رقم زند
Qasida 84مشتی خسیس ریزه که اهل سخن نیندبا من قران کنند وقرینان من نیند
Qasida 105در جهان کس نیست اندوه جهان کس مخورکوس عزلت زن دوال رایگان کس مخور
Qasida 107صبح ز مشرق چو کرد بیرق روز آشکارخنده زد اندر هوا بیرق او برقوار
Qasida 112الصبوح الصبوح کامد کارالنثار النثار کامد یار
Qasida 115کو دلی کانده کسارم بود و بساز جهان زو بودهام خشنود و بس
Qasida 126دل من پیر تعلیم است و من طفل زبان دانشدم تسلیمِ سَر عَشْر و سرِ زانو دبستانش
Qasida 136بیباغ رخت جهان مبینامبیداغ غمت روان مبینام
Qasida 159نطع بگسترد عشق پای فرو کوب هانخانه فروشی بزن آستیی برفشان
Qasida 165ای نایب عیسی از دو مرجانوی کرده ز آتش آب حیوان
Qasida 167یعقوب دلم، ندیم احزانیوسف صفتم، مقیم زندان
Qasida 171زین بیش آبروی نریزم برای نانآتش دهم به روح طبیعی به جای نان
Qasida 183لشکر غم ران گشاد و آمد دوران اوابلق روز و شب است نامزد ران او