Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چه نشینم که فتنه برپای استرایت عشق پای برجای است
Ghazal 43دست قبا در جهان نافهگشای آمده استبر سر هر سنگ باد غالیهسای آمده است
Ghazal 78چرا ننْهم؟ نهم دل بر خیالتچرا ندْهم؟ دهم جان در وصالت
Ghazal 88عقل در عشق تو سرگردان بماندچشم جان در روی تو حیران بماند
Ghazal 107حاشا که مرا جز تو در دیده کسی باشدیا جز غم عشق تو در دل هوسی باشد
Ghazal 114دل زخم تو را سپر نداردآماج تو جز جگر ندارد
Ghazal 121دل رفت و میندانم، حالش که خود کجا شدآزار او نکردم، کویی دگر چرا شد
Ghazal 133چشم دارم که مرا از تو پیامی برسدوز می وصل، لبم بر لب جامی برسد
Ghazal 149شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
Ghazal 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Ghazal 203بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کستا اوست اندر او دل خرم نیافت کس
Ghazal 204مه نجویم، مه مرا روی تو بسگل نبویم، گل مرا بوی تو بس
Ghazal 251به صفت، عاشق جمال توایمبه خبر، فتنهٔ خیال توایم
Ghazal 256من در طلب یارم ز اغیار نیندیشمپایم به سر گنج است از مار نیندیشم
Ghazal 271از گلستان وصل نسیمی شنیدهامدامن گرفته بر اثر آن دویدهام
Ghazal 274برون از جهان تکیه جایی طلب کنورای خرد پیشوایی طلب کن
Ghazal 278دلا با عشق پیمان تازه گردانبرات عشق بر جان تازه گردان
Ghazal 279رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکنگوی کن سرها و گوها را به چوگان درفکن
Ghazal 287روی است بهنامایزد یا ماه تمام است آنزلف است تعالیالله یا تافته دام است آن
Ghazal 314ای چشم پر خمارت دلها فگار کردهوی زلف مشکبارت جانها شکار کرده
Ghazal 332جان بخشمت آن ساعت کز لب شکرم بخشیدانم که تو ز آن لبها جانی دگرم بخشی
Ghazal 342بر دیده ره خیال بستیدر سینه به جای جان نشستی
Ghazal 373مرا تا جان بود جانان تو باشیز جان خوشتر چه باشد آن تو باشی
Qasida 15صبح است کمانکش اختران راآتش زده آب پیکران را
Qasida 20شاهد سرمست من صبح درآمد ز خوابکرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب
Qasida 24راه نفسم بسته شد از آه جگر تابکو هم نفسی تا نفسی رانم ازین باب
Qasida 50آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شدو آن نیل مکرمت که شنیدی سراب شد
Qasida 53ای دل، به سرِ مویی، آزاد نخواهی شد.مویی شُدیَ انْدَر غَم، هم، شاد نخواهی شد.
Qasida 93از همه عالم کران خواهم گزیدعشق دل جویی به جان خواهم گزید
Qasida 153به درد دلم کاشنائی نبینمهم از درد، دل را دوایی نبینم