Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستانپیش جمالت منم هندوی جان بر میان
Qasida 162تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
Qasida 166اکنون که گشاد گل گریباندست من و دامن گلستان
Qasida 200عید است و پیش از صبحدم مژده به خمار آمدهبر چرخ دوش از جام جم یک نیمه دیدار آمده
Qasida 208ما فتنه بر توایم و تو فتنه بر آینهما رانگاه در تو، تو را اندر آینه
Qasida 221نثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانیکه همت را زناشوئی است از زانو و پیشانی
Rubai 5عشق تو بکشت عالم و عامی رازلف تو برانداخت نکونامی را
Rubai 15خاقانی را ز بس که بوسید آن لبدور از لب تو گرفت تبخال از تب
Rubai 19آمد به چمن مرغ صراحی به شغبجان تازه کن از مرغ صراحی به طرب
Rubai 24خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی استنانش ز جهان یا ز فلک بینمکی است
Rubai 30چه آتش و چه خیانت از روی صفاتخائن رهد از آتش دوزخ هیهات
Rubai 38از هر نظری بولهبی در پیش استما غافل از الاعجبی در پیش است
Rubai 40خاقانی را دل تف از درد بسوختصبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت
Rubai 59از عشق لب تو بیش تیمارم نیستکآلودهٔ لبهاست سزاوارم نیست
Rubai 60گرچه صنما همدم عیسی است دمتروح القدسی، چگونه خوانم صنمت؟
Rubai 61از خوی تو خستهایم و از هجرانتدر دست تو عاجزیم و در دستانت
Rubai 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Rubai 69آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفتآمد بر خاقانی و عذرش پذرفت
Rubai 86آن بت که ز عشق او سرم پر سوداستنقش کژ او هیچ نمیگردد راست
Rubai 95هر روز فلک کین من از سر گیردبر دست خسان مرا زبونتر گیرد
Rubai 101این چرخ بدآئین نه نکو میگرددزو عمر کهن حادثه نو میگردد
Rubai 110پیغام غمت سوی دلم میآیدزخمت همه بر روی دلم میآید
Rubai 121دیدی که نسیم نوبهاری بوزیدما را ز بهار ما نسیمی نرسید
Rubai 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Rubai 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Rubai 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Rubai 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Rubai 158ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
Rubai 165خاقانی را آنکه بود سلطان هنرچون شمع بسی نشست بر کرسی زر
Rubai 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش