Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست
Ghazal 1826عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت
Ghazal 1831کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
Ghazal 1832ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت
Ghazal 1844سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت
Ghazal 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت
Ghazal 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت
Ghazal 1861رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟
Ghazal 1863فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست
Ghazal 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Ghazal 1871آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است
Ghazal 1876با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
Ghazal 1881در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست
Ghazal 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Ghazal 1894بیم و امید در دل اهل جهان پر استهرجا که رنگ و بو ست بهار و خزان پر است
Ghazal 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Ghazal 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Ghazal 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است
Ghazal 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Ghazal 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Ghazal 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است
Ghazal 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است
Ghazal 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست
Ghazal 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Ghazal 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست
Ghazal 1952تا خط به دور ماه رخت هاله بسته استاز هاله مه به حلقه ماتم نشسته است
Ghazal 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟
Ghazal 1972روی شکفته شاهد جان فسرده استآواز خنده شیون دلهای مرده است
Ghazal 1973دل را ز کینه هر که سبکبار کرده استبالین و بستر از گل بی خار کرده است
Ghazal 1974شیرین تبسمی که مرا راه دین زده استاز موم، مهر بر دهن انگبین زده است