Ghazal 5057

شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5061

درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5066

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5070

از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5074

حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5075

رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5077

از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5086

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5090

سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5091

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5095

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5099

هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5113

مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5123

سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5131

ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5137

مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5143

دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟عاشق از معشوق هیهات است جان دارد دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5151

دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5154

نیست بر آیینه دُردی‌کشان گرد خلافمی‌توان چون جام می دیدن ته دل‌های صاف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5160

غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TabriziGhazal1 min