Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Ömrün cavan çağı qaldı arxada,Can alıb, can verən sənəmlər getdi.
Rubaiyat, 61چون زور کمان در بر و دوش تو رسدتیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد
Iqbalnama, chapter 19مغنی بیار آن ره باستانمرا یاریی ده در این داستان
Ghazal 115گویمت پندی همه گوش و تمام ادراک باشخواستی در چشم دشمن خاک باشی خاک باش
Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!Mən şahi-qəvişövkətəm, Iran özümündür!İran özümün, Rey, Təbəristan özümündür!
Ghazal 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Other poem 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Dağlara xitabDağlar! Sizdəki şu böyüklük, vüqarNə olur bir zaman olsaydı bəndə.
Ağlayan qayalarAğlayır yol üstə dilsiz qayalar,Damlaların yeri göz kimi çuxur.
Üz asvaltdısındandırUduzmaq cürbəcürdür, bax, bizimki matdısındandır,Səbəbdir haqq piyada ağ yalanlar atdısındandır.
Görün bu çərxi-dunpərvər nə növi ruzigar eylərGörün bu çərxi-dunpərvər nə növi ruzigar eylər,Çəkib ağuşuna hər naqisi kamil əyar eylər,
3. Duz-çörəkSəndən uzaqdaQərib torpaqda
İyirminci əsrə xitabMəzlumların ümidisən, ey əsri-pürxətər!İzlər böyük addımlarını bir sürü bəşər!
Nə yaxşıTorpaqda, səmada sənin nəfəsin,bir yeni nəğmədi səhər, nə yaxşı!
Ana dilində məktubCənab müdiri-möhtərəm! Piş əzvəxtdən qabaq jurnalınızın məcmuəsi xüsuslarında xəbər e’lan vermişdiz, belə yaxşı xeyir işin hüzura çıxmasından çox güldüm, az qaldım özümdən gedib və bə’d qəşş eləyəm, və lakin bu qədər var bir məsəl var deyərlər, bu gecə yuxu vaqiəsində yatıb bir qəribə rö’ya görmüşəm. Bu gecə bir qədər yatıb xab etmişdim gördüm bir tap-tap gəlir, dedim ay uşax nə xəbərdir? Dedilər Molla Nəsrəddini döyürlər, haman səsə yuxudan bədxab oldum gördüm ay işığı evi mehtab eləmiş, hətta bura kimin, bir məsəl var deyərlər, gecə şəbkülahı başımda çıxdım səhn həyətinə, bir məsəl var deyərlər, o saatda öskürmə yaxaladı, qayıdıb bir qədər heyva bedanəsi götürüb ağzıma saldım hətta bura kimi hansıki o qədər öskürdüm gözümün yaşı ab rəvan suyu kimi tökülməyə başladı. Onda gördüm qapı dəqqilbab olur. Dedim qapını dəqqilbab edən kimsən? Gördüm Ağa Dadaş ibn Xələf mərhum vələdi Kərbəlayı Qulaməli oğludur. Dedim bəradərim qardaş bu səhərin sübh çağında nə vardır, neçün gəlmisən? Buyurdu səhv eləyibsən gecənin nisf şəbidir, hənuz sübh olmayıbdur. Dedim de görüm nə var, dedi de görüm bu günlər Molla Nəsrəddinə kağız yazacaqsan ya yox? Ərz etdim yazacağam. Dedi yazgilən a rəhmətliyin oğlu sən bilmirsən ki, çox yatmış adamı birdən ayıldanda sərasimə və bəlkə cinni olar? Əvvəlinci nömrənizdə milləti ayıldanda, filənkəsin sol tərəfində yatan bizim oğlana bir təpik vurmusan cinni olub indi saxlamaq olmur. Gah tumanını çıxarır atır, gah qurşağını açır, gah ayaqlarını yerə çalır. Hər tərəfdən əlac axtarıram, deyirlər kah filan keşişdədir, kah filan qaraçıdadır. Axırda bir pir əlmuş ovrət deyir ki, onun əlacı Molla Nəsrəddinin özündədir. Əlbəttə baxıb davasını göndərəsiniz.
Ehey dayan!Ehey! Keçmə belə sürətlə,Dayan!
Yüzün hər gün görüb cana, cəmalın qədri bilməzdimYüzün hər gün görüb cana, cəmalın qədri bilməzdim,Diriğa, vəsl əyyami visalin qədri bilməzdim.
OlduDəhrdə cəfa əlindən,Əlif qəddim kaman oldu.
Səadətnamə, 109پیشتر از جهان خدای لطیفجوهری آفرید پاک و شریف
BəylərinArif məclisində vəsfin eylərəm,Var yanımda amanatı Bəylərin.
Ghazal 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Ay qızBatıbsan qumaşa, ala,Qaş oynadıb gülən, ay qız.
Yarpaq yağışıYarpaq yağışınatutdum könlümü,
Ordan-burdan 26İrana dair aşıq nağılıElə ki Təbriz “guruldadı”, Əmir Bahadır Cəng başılovlu yüyürdü Şeyx Fəzlullahın yanına, şeyx bunu görüb qorxdu və dedi: ya Əmir! Bu nə pəjmürdə haldır, əhvalın nə üçün belə pərişandır? Onda Əmir Cəng əlini qulağının dibinə qoyub bir Qarabağ şikəstəsi çağırdı və dedi:
Əfkari-pərişan, ya ki təraneyi-təhəyyüranəBu dəhrdə ismi-bimüsəmma –Hürriyyətü ədldir, müsavat.
Din, ümid, inamBabam müsəlman idi,nənəm də,
FüzuliÜfüqlərdə günəş söndü bir axşam çağıÇox uğursuz bir qaranlıq çökdü dünyaya,
Poem 114گه احرام، روز عید قربانسخن میگفت با خود کعبه، زینسان
Ay öpüşən dalğalarSiz qaynar həyatsınız,Nəğməyə qanadsınız.
Scattered verses 14شب عید عُمَر به قول زنانمن در این خانه بودهام مهمان