Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Söylə mənə, ey şapka, nədir səndə əlamət,Baş yendiririk doğrudu bir xanı görəndə,
Ghazal 202باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشتهم از آن جنس که میکاری بر باید داشت
Rubai 22در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است
Töhfeyi-Sami, bölmə 221از ارقاب مولانا شرف الدین علی یزدی است صاحب ظفرنامه تیموری است بوفور فضایل و کمالات صوری و معنوی در نظم و نثر فرید، و در رقت معانی و سلاست الفاظ وحید، ابکار افکارش بلباس معنی های رنگین آراسته و عروس حجله خیالش بزر و زیور قبول پیراسته در یزد جمله الملک شاه نورالدین نعمت الله است و راتق و فاتق مهمات آن حقایق پناه، این اشعار زاده ی طبع فکر بکر آن افادت شعار است :بهتر از گوشه میخانه ندیدم جایی
Nə tutmuşsan, könül, qürbət diyarın, əzmi-Şirvan etNə tutmuşsan, könül, qürbət diyarın, əzmi-Şirvan et,Tamaşayi-rüxi-yar ilə seyri-kuyi-canan et.
ŞairTorpağa bağlı qalmayan şairSanki dibçəkdə kol kimi yaşayır.
Rubai 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Qit'a 31به خدایی که ید قدرت اوگردش چرخ را به فرمان کرد
Sən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharımSən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharım,Bir bülbülüyəm mən də bu qiymətli diyarın.
ÇağırSənə üz versə kədər, məclisə cananı çağır,Dodağı qönçəli, ol gözləri ceyranı çağır.
Ghazal 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Mufrad 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Ghazal 25لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است
Yollarda axtar məniMəni yollarda axtar,Eniş-yoxuş yollarda.
Qız idin – sevinən, qaçan, güləyən...Mən bu daş saçlara sığal çəkmişəm,nə qədər öpmüşəm bu daş üzündən,
Ey sürməli çeşmin iki badami-siyahEy sürməli çeşmin iki badami-siyah,Yüzün çəmən, hüsnü xəttin mehri-giyah.
Miscellaneous poem 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Qit'a 323نیست در موکب جهان مردینیست بر گلبن فلک وردی
Ghazal 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Ghazal 217پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیشگویا که پشیمان شده از آمدن خویش
Varlığım varlıh degüldür sâyedürVarlığım varlıh degüldür sâyedürBir bir ahvâlün diyeyüm saya dur
Lazımdır utanmaqSən adət edibsən gecə-gündüz ha qaşınmaq,Lazımdı baxanda sənə odlarına yanmaq,
Ghazal 203باز شوری بمحلت زد، ازین کو بگذشتسوک ما سورشد امروز کزین سو بگذشت
Rubai 27تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فردتحصیل مراد خویش نتوانی کرد
Töhfeyi-Sami, bölmə 223از بزرگ زاده های شهر کرمانست و بوفور هنر و اصل و گهر مقبول اهل زمانست، این شعر از اوست :
Kim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələtKim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələt,Ləli-nabın çeşmeyi-heyvan güman eylər, qələt.
Ömrə bədəlİlk sevginin ilk duyğusu ən dadlı əməldir,İlk sevginin ilk duyğusu bir ömrə bələdlir.
Rubai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Qit'a 33به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند
Meyxanə məclisində gərək söhbət olmasınMeyxanə məclisində gərək söhbət olmasın,Bir kəsdə söhbət eyləməyə cürət olmasın!