Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در تبریز بوکالت و نیابت قضات مشغول بود و گاهی شعری از او سر میزد این مطلع از اوست :فزون ز عرش برین است قدر خانه تو
Aləmdə səsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Dadlı çiçəkSevgi! O könüllərdə açan dadlı çiçəkdir,Bir yol sevən, əlbəttə, ömürlük sevəcəkdir!
Yenə vuruldu könül zülfi-yarə, öz qəmi kəmYenə vuruldu könül zülfi-yarə, öz qəmi kəm,Kəməndə düşdü bu məcnun dübarə, öz qəmi kəm.
Ghazal 1441پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است
Rubai 262در کوی تو خاطری ندیدم محزونزاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون
Ghazal 278سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداندبنهم گردن، اگر خاک درم گرداند
Ghazal 276با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایمما را چه می کشی چو گناهی نکرده ایم
Gözi yine başladı benüm gönülüme cenkGözi yine başladı benüm gönülüme cenkMutrıb yine harbî çala başlagıl ahar cenk
Nə vaxt?Ölülər elə bilir ki, dirilər halva yeyir. Nemət Bəsir cənabları (həyə, bu necə addı?!) elə bilir ki, Balaxanıdakı qız məktəbi qapandı, amma qeyri şəhərlərdə neçə-neçə qız məktəbləri var. İrəvanlılar Bakının “Nicat” cəmiyyətinə həsəd aparırlar ki, orada münəzzəm gecə kursları var. Həştərxanlıların məktəbi bağlananda indi yəqin deyirlər ki, “Ax kaş biz tiflisli olaydıq ki, uşaqlarımız müfti və şeyxülislam şkolalarında elm (eyib olmasın) təhsil eləyəydilər”.Şamaxılılar indi öz yanlarında, söz yox, həmşəhərliləri olan Hacı Seyid Məhəmməd Ağadan çox-çox narazıdırlar ki, onları atıb, gedib əyləşib Aşqabadda və çıraq öz dibinə işıq salmayan kimi, bu nainsaf, hər nə ki, əlindən gəlir, aşqabadlılara eləyir (və müzayiqə də ki, yoxdur: hava qaranlıq, su da lil! Hər nə bilirsən elə. Keçəl-küçələ Allah bərəkət versin!).
Ghazal 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد
Ghazal 184به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم
Töhfeyi-Sami, bölmə 383شاعر و طالبعلم و لوند مشرب بود .این مطلع از اوست :از جهان تنک آمدم پهلوی مجنونم برید
Bir məktuba cavabDusti-girami, sənə olsun səlam!Sənsiz olub eyş bizimçim həram.
Gözəlim həyatHislərim olsaydı şəfəqlər kimi,Gözəlim həyatı saçaqlayardım,
Gözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləmGözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləm,O xumar gözlərə bundan sora heyran deyiləm.
Ghazal 1444شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدستصیقل سینۀ روشنگهران دست ردست
Rubai 270ماها دلم از وصال پر نور بکنمیلی سوی این خاطر رنجور بکن
Ghazal 284خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماندهمه غم رفت و به غیر از غم آن یار نماند
Ghazal 279زین شکوه ها که دم بدم از یار می کنممقصود ذکر اوست که تکرار می کنم
Gördi göreli görmedügini gözüm benümGördi göreli görmedügini gözüm benümİrdi ireli irmedügine özüm benüm
NəcasətAxtılı Hacı Əbdürrəhman əfəndi “Əsasüddin vəl iman” adında bir kitab yazıb, “Səda”nın da “Bir nəfər”i bu kitabı açıb görsün ki, bu fazil iqtisad və siyasət məsələlərini necə şərh etmiş. Və kitabı açan kimi “Bir nəfərin” gözünə “babül-hədis və fəslün fi adabül-xəla və babülğüsl və babül-heyz” sözləri sataşıb.Biçarə utandığından kitabı büküb qoyub kənara.
Ghazal 222بسودای تو خوش حالیم و دلشادبدردت آرزومندیم و معتاد
Ghazal 192شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم
Töhfeyi-Sami, bölmə 384به صباحت و ملاحت شهره ی شهر است و به حسن خرامش رفتار و شیرینی گفتار آشوب دهر، حافظ کلام الله نیز هست این مطلع از اوست:میروم از کوی جانان با دل افگار خویش
Hekayət (Vardı peyğəmbər əsri bir təlxək)Vardı peyğəmbər əsri bir təlxək,Hər sözü kani-göftguyə nəmək.
Axıb gedən günlərimizÖlüm sahili yox, dəniz,Sularını bölənmi var?!
Mən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəmMən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəm,Ağ üzündə qara xalın, çünki pünhan istərəm.
Ghazal 1477ناله سوخته جانان به اثر نزدیک استدست خورشید به دامان سحر نزدیک است
Rubai 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده