Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Rubai 143گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد
Rubai 128روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم
Dilde ışkun sagunun küfrini îmân yazmışDilde ışkun sagunun küfrini îmân yazmışDerdüni bu tenüme ışkun odı cân yazmış
Ghazal 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش
Rubai 149ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد
Rubai 129دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
Olalı kara zülfeynün şikesteOlalı kara zülfeynün şikesteGörürem gözlerüni dahi hasta
Ghazal 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Rubai 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Rubai 132گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Gözümde senün zülfün sevdâ-yı siyâhGözümde senün zülfün sevdâ-yı siyâhGönülde be-cüz hüsnün zî ulu günâh
Ghazal 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش
Rubai 162چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند
Rubai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Ol lutfı sâkîyâ ki elünden müdâm iderOl lutfı sâkîyâ ki elünden müdâm iderHer lahza la'l-i leblerün anı müdâm ider
Ghazal 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Rubai 163خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار
Rubai 142ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن
Yine vaktumuzı hoş kıl bizüm mutrib ney ü defdenYine vaktumuzı hoş kıl bizüm mutrib ney ü defdenGine sungıl bize sâkî tolu ayahları kefden
Ghazal 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Rubai 183آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز
Rubai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Niçe bir ışkun ile yana gönülNiçe bir ışkun ile yana gönülNe ola akl u cân u ya ne gönül
Ghazal 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Rubai 199در عشق تو شد موی زبانم به گزافکان موی میان ز غم دلم کرد معاف
Rubai 146ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
Gönülüm la'l-i lebiyçün dem-be-dem çün kandadurGönülüm la'l-i lebiyçün dem-be-dem çün kandadurNisbetin tahkîk idicek leblerinün kandadur
Ghazal 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ
Rubai 200نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق