Ghazal 932

پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 933

چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 944

روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 945

از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 951

آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 955

کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 966

دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 971

در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 975

جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 979

عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 988

حسن را با بی قراران گیر و دار دیگرستمهر را هر ذره ای آیینه دار دیگرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 997

خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس استبی سرانجامی نگهبان خانه ما را بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1005

مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1008

جان روشن را جهان در چشم بینا آتش استشبنم بی تاب را گل در ته پا آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1020

این ز همت خالی و آن از طبع پر می شوددست عالی زین سبب بهتر ز دست سافل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1037

خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل استدامن گل را به دست خار دیدن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1038

عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل استشمع را در جامه فانوس دیدن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1047

ریشه ما در زمین خاکساری محکم استگلبن امید ما در چار موسم خرم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1057

از عزیزان دیده پوشیده من روشن استبوی پیراهن کلید خانه چشم من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1063

بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1072

خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1078

هر چه دارد در خم سربسته گردون از من استمی به حکمت می خورم، جای فلاطون از من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1079

نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1095

آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1096

چرخ را خون شفق در دل ز استغنای اوسترنگ زرد آفتاب از آتش سودای اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1099

گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1109

از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1111

سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1113

چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal1 min