Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است
Ghazal 1115چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است
Ghazal 1120در بهاران بزم عیش میکشان آماده استجوش گل هم شاهد و هم مطرب و هم باده است
Ghazal 1123سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده استگل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است
Ghazal 1133از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است
Ghazal 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است
Ghazal 1141جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است
Ghazal 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است
Ghazal 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است
Ghazal 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است
Ghazal 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Ghazal 1194روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
Ghazal 1196عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Ghazal 1200هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است
Ghazal 1247زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی کیست؟چهره روز آفتابی از فروغ روی کیست؟
Ghazal 1253خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست
Ghazal 1259توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست
Ghazal 1261عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست
Ghazal 1277فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست
Ghazal 1282حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست
Ghazal 1286آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست
Ghazal 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست
Ghazal 1322غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست
Ghazal 1324زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشتبوسه ای برد از میان ساغر که صد فریاد داشت
Ghazal 1332تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشتهر حبابی را که می دیدم پری در شیشه داشت
Ghazal 1333شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشتشمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت
Ghazal 1338جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشتدین و ایمان را به هیچ آن نامسلمان برنداشت
Ghazal 1339یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت
Ghazal 1347در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت
Ghazal 1349می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت