Ghazal 6565

لعل او را بین به دلها بی حجاب آویختهگر ندیدی اخگری را در کباب آویخته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6617

خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6639

دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6663

از شراب لعل تا رخسار را افروختیهر که را بود آرزوی خام در دل سوختی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6675

فرصتی کو تا دل از دنیا کنم گردآوری؟چند روزی توشه عقبی کنم گردآوری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6686

بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6693

بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6724

چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6741

مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستیچراغی بر سر بالین این بیمار بایستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6746

چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودیکجا اوراق گل در دست تاراج خزان بودی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6775

به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6778

کرامت کن مرا ای ابر رحمت چشم گریانیکه از هر خنده بر دل می رسد زخم نمایانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6790

مرا افکنده رخسار عرقناکش به دریاییکه دارد هر حبابش در گره طوفان خودرایی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6793

ندارم یاد خود را فارغ از عشق بلاجوییچو داغ لاله دایم در نظر دارم پریرویی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6794

چهره را صیقلی از آتشِ می ساخته‌ایخبر از خویش نداری که چه پرداخته‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6802

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده‌ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6803

ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبیچشم بگشای که از کور عصا می‌طلبی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6804

نی خود را بشکن گر شکری می طلبیبرگ از خود بفشان گر ثمری می طلبی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6848

ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردیستم به روز من و روزگار خود کردی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6855

ز برگریز، دل بی قرار ازان داریکه غافلی ز بهاری که در خزان داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6856

دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟چو لاله حرف جگرسوز در دهان داری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6874

تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6886

گرفته است مرا در میان تماشاییکه در خیال نیاورده هیچ بینایی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6898

از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ایتعلیم بی قراری سیماب داده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6906

ای کوه بیستون که چنین سرکشیده‌ایبازوی آهنین مرا دور دیده‌ای!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6909

ما را بس است سلسله جنبان اشاره‌ایکافی است بزم سوختگان را شراره‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6919

قطع نظر چگونه ز جانان کند، کسی؟از ماه مصر آینه پنهان کند، کسی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6932

گر فکر زاد آخرت ای دوربین کنیدر زیر خاک عشرت روی زمین کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6934

در پیری ارتکاب می ناب می کنیاین صبح را تصور مهتاب می کنی

Saib TabriziGhazal2 min