Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Ghazal 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید
Ghazal 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Ghazal 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Ghazal 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Ghazal 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد
Ghazal 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Ghazal 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد
Ghazal 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
Ghazal 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد
Ghazal 4484گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد
Ghazal 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد
Ghazal 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد
Ghazal 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
Ghazal 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
Ghazal 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Ghazal 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Ghazal 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Ghazal 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Ghazal 4531می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید
Ghazal 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Ghazal 4540خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Ghazal 4548قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ
Ghazal 4549ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ
Ghazal 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
Ghazal 4574بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار
Ghazal 4591گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار
Ghazal 4592بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار
Ghazal 4609شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر
Ghazal 4612جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر