Ghazal 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4438

بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4440

هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4446

غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4455

شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4474

کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4480

سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4481

نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4484

گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4485

همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4487

رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4492

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4508

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4525

ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4530

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4531

می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4533

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4540

خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4548

قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4549

ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4562

بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4574

بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4591

گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4592

بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4609

شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4612

جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min