Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
درآ به زمزمه ای مطرب غزال پردازکه تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز
Ghazal 4787دگر که را کنم از اهلِ درد محرمِ راز؟که رنگِ من به زبانِ شکسته شد غَمّاز
Ghazal 4788نمی رسد به حقیقت کس از سرای مجازپلی است آن طرف آب، عشقهای مجاز
Ghazal 4792به یادِ سنبل آن زلفِ با صبا میسازبه بوی مشکِ سبکروح باختا میساز
Ghazal 4802نکرد در دل من کار، عشق شورانگیززهیزم تر من شد فسرده آتش تیز
Ghazal 4803سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیزز همنشینی ما می کشی الم برخیز
Ghazal 4819پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروزخوشحالیی از غیب به من می رسد امروز
Ghazal 4822ای چشم تو پرده دار اعجازمژگان تو سایه پرور ناز
Ghazal 4836سر گرانیهای او را از من حیران مپرسوزن کوه قاف را از پله میزان مپرس
Ghazal 4847دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس
Ghazal 4877عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباشکف اگر در بحر پرگوهر نباشد گو مباش
Ghazal 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش
Ghazal 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش
Ghazal 4908خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش
Ghazal 4914زیر یک پیراهن از یکرنگیم با یار خویشبوی یوسف میکشم از چشم چون دستار خویش
Ghazal 4924ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش
Ghazal 4938ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش
Ghazal 4942گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش
Ghazal 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Ghazal 4957اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینشچه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینش
Ghazal 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش
Ghazal 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش
Ghazal 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش
Ghazal 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Ghazal 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Ghazal 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Ghazal 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Ghazal 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Ghazal 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش
Ghazal 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش