Ghazal 5095

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5099

هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5113

مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5123

سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5131

ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5137

مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5151

دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5154

نیست بر آیینه دُردی‌کشان گرد خلافمی‌توان چون جام می دیدن ته دل‌های صاف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5160

غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5172

از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5190

نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5195

از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5197

زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5209

زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5214

داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5226

می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5230

آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5233

چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گلبال مرغان غنچه گشت از تنگی آغوش گل

Saib TabriziGhazal1 min