Ghazal 6142

غم ز محنت خانه من شاد می آید برونسیل از ویرانه ام آباد می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6143

دشمن از غمخانه من شاد می آید برونسیل روشن زین خراب آباد می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6147

پای ما تا از گل تعمیر می آید برونجوی خون از پنجه تدبیر می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6150

تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برونخون ز چشم حلقه فتراک می‌آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6152

چون خط از لعل لب آن ماه می آید بروناز جگرگاه بدخشان آه می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6164

آن کف نظارگی، این از دو عالم می برددر میان این دو یوسف فرق ای بینا ببین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6167

گلگل از می روی آتشناک جانان را ببینگلفشانی را تماشا کن، چراغان را ببین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6174

پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازینآبروی خود مبر در عرض مطلب بیش ازین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6178

در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمیندر لباس لاله گردد جلوه گر گل بر زمین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6179

سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمینآیه رحمت مسلسل گشت نازل بر زمین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6180

ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمینشد ز آه من چراغ لاله روشن بر زمین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6183

می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخسارانازان پیوسته تر باشد دماغ لاله رخساران

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6185

اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکانزبان شکر گردد زخم ما را در دهان پیکان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6186

ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟که دارد غمزه ای گیرنده تر از خون مظلومان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6188

مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهانکه باشد از سبکباری پی این کاروان پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6189

چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستنکه هم مرکب بود هم توشه، دامن بر کمر بستن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6192

خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادنبه گرداب بلا از حلقه جمعیت افتادن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6193

به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6201

به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6215

چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6217

ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6220

قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6223

خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کندل خون گشته و مژگان خونپالا کرامت کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6227

برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6235

نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6251

شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6260

چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6263

نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن

Saib TabriziGhazal1 min