Философские
Böyük Mirzə Cəlilə*Ömür də tükənir, söz də tükənir,
Kəpənək qızMən bir körpə quş idim,Təbiətin sehrinə
NizamiNizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
Gözəllik saxladı ölümdən məniMən yenib gedirdim qüruba doğru,Neçə dərd-vəsiyyət qolumun üstə;
Bu ölümdü, ya həyatdıNənə, baba duasıyla,Doğma vətən havasıyla,
Son zəfər gününə qədərGünlər gəlir,Aylar gedir...
Bakıda “Yaşıl bağ” xəstəxanası və onun hasarıBir addım var arada,amma əsl möcüzə.
Ömrün son limanıQocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Bir ömür yaşadımBir ömür yaşadım ahlı, amanlı,Bir ömür yaşadım başı dumanlı,
Bir ömrü əritdikBir ömrü əritdikqürbət yollarına bənzər
AnamDağların başında, qəm dumanındaSirrinə sığınan qalaça – anam.
İlk dəfə(şer-nağıl)*İlk dəfəydi bu dünyaya gəlirdim,
Necə ömür eylər insanlar...Hamı laqeyd olub daş tək, hamı biganəyə dönmüş,Ürəklər bum-buz olmuş boş, soyuq bir xanəyə dönmüş.
Ağsaq ayaqnan sürürükBu ömür yollarını yaxşı soraqnan sürürük,Başımız üstə çəkic, əldə oraqnan sürürük.
Halalım gedibTa ki, o gündən mənim, mah cəmalım gedib,Sanki əlimdən tamam, cah cəlalım gedib.
Mail tək ağsaqqal kimi...Dördü qəm çiynimdə, hey ömr eylərəm hambal kimi,Bax, bu hamballıq yazılmış alnıma iqbal kimi.
Bülbül cəhcəhli dünyaMən bugünkü günəm,Sahabkı – keçmiş...
Əhval – ruhiyyəÜrəyimdə nə sevginin odu var,Nə ağzımda yeməklərin dadı var.
Adım gəldi bu dünyayaYığırdım ömür köçümü,Adım gəldi bu dünyaya.
Hara gedir bu dünya?Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.
Şillə qiyamətəyçənNeynəyirsən, eylə qiyamətəycən,Ömr külüni iylə qiyamətəycən.
Məni dəryaya qoymurlarBu şeyda bülbülü qonsun küli-rənaya qomurlar,Güli-rənanı gülsün bülbülü şeydaya qoymurlar.
İnduslar arasındaİllərlə ömür sürdük, kabuslar arasında,Gah erməni icması, gah ruslar arasında.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.