Для детей
Yay günü... Yol üstü... Ağac kölgəsi...Kölgədə bir gəlin oturmuş yalqız;
Məktəb şərqisiMəktəb, məktəb, nə dilgüşasən,Cənnət, cənnət desəm səzasən.
Məktəbə tərğibЦветик мой, моя весна,Хватит, хватит спать, сынок!
Kələkbaz AlbertLerqo bez fabrikasında fəhləlik edirdi. Qaniçən faşistlərə qarşı onda dərin bir kin var idi. Faşistlərlə vuruşma başlar-başlamaz Lerqo öz arvadı ilə bərabər cəbhəyə getdi; on altı yaşında oğlu Alberti öz yaxın qonşusu və səmimi dostu olan Albaressaya tapşırdı.Albert ağıllı, ürəkli və mətanətli bir çocuq idi. O, bilmədiyi şeyləri soruşub öyrənmək istəyər və gördüyü maraqlı hadisələri özünəməxsus dadlı bir dil ilə, qonşusu Albarasseya nağıl edərdi. Albaressa onu öz nəvəsi kimi sevərdi.
İki yoldaşNizaminin atası Böyük Vətən müharibəsi günlərində əsgər getmişdi. Əvvəlləri hər ay məktub göndərirdi. Məktublarında cəbhə həyatından, döyüş səhnələrindən, oradakı dostlarından yazır, evdəkilərin halını soruşurdu. Bir məktubunda da yazırdı ki, son döyüşlərdən birində qəhrəmanlıq göstərib, onu “Şərəf nişanı” ordeni ilə təltif ediblər. Hətta o zərfin içində döşündə “Şərəf nişanı” ordeni olan şəklini də göndərmişdi.Son məktubundan üç-dörd ay keçdi, ancaq Nizaminin atasından nə məktub gəldi, nə də bir xəbər. Nazim və anası hər gün həyəcan içində məktub gözləyirdilər.
Lovğa ovçuSalman adlı bir ovçu var idi. Ovçular bir yerə toplananda Salman öz ovçuluq məharətindən uzun-uzadı danışır və onların yanında öyünürdü. Yoldaşları ona çox zaman dodaqaltı gülüb bir söz demirdilər.Bir gün iki ovçu, Heydər ilə Atakişi dovşan ovuna çıxmışdılar. Xeyli axtarışdan sonra qarşılarına zorba bir dovşan çıxdı. Heydər fürsəti fota verməyib cəld dovşanı nişan aldı. Atəşin açılması ilə dovşanın səndələyib yerə yıxılması bir oldu. Dovşanı götürüb getmək istərkən gördülər ki, budur, uzaqdan ovçu Salman gəlir. Atakişi gülə-gülə Heydərə baxdı:
Sözün qiymətiNağılVarlı bir tacirini üç oğlu varmış. Tacir kiçik oğlunu hamısından çox istəyirdi. Böyük qardaşlar paxıllıq edib deyirdilər: “Atamız onu görəsən nəyə görə bizdən çox istəyir? Onun bizdən nəyi artıqdır?”
Uşaq və dovşanU ş a q– Dovşan, dovşan, a dovşan!
Tülkü və xoruzQışda bir ay qar, boranVerməmiş idi aman.
Ata-oğulBaşı papaqlı ata,Çuxa, başmaqlı ata,
BilikBilikdəndir hər zəfər,Ondan doğar şən səhər.
Çocuq və qayaBir qayaya çıxmış idi bir çocuq,Gördü qayanın içi oyuq-oyuq.
HekayəEşitdim, bir yoxsul ciyər qaniləKöhnə bir əşrəfi keçirdi ələ.
Kəndli və ilanGəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.
İsgəndər və filosof DiojenQoşunla keçərkən rumlu İsgəndər,Ona söylədilər: “Ey, böyük qeysər!
Türk teatr məktəbi1Məktəbin açılışı və onu doğuran səbəblər
Dərs səhəriHələ səhər açılmamış, günəşdən qabaq,Yatağından tezcə qalxan uşağa bir bax,
UşaqlaraBir qız uşağından söyləyim sizəÜç gündür sifəti getmir gözümdən.
Ceyran qızımaDostum, bəstəkar*Emin Mahmudovun qızına*
OğlumaBir ay tamam olmamış göz açdığın həyata,Sifətində gülümsər bir bahar görürəm mən.
Sizin səsinizİki ay dalbadal günlər ötüşdü,Qapımı əlimlə açdım, bağladım.
Əli gülsün!Oğlumun Əlidir adı.Evimizin ilk övladı
TapmacalarÇöldə, düzdə qaçaram,Hər qapını açaram.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.