Касыда
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Касыда 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Касыда 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Касыда 8روی الم باز سوی کربلاسترغبت بیمار بدارالشفاست
Касыда 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Касыда 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Касыда 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Касыда 13سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است
Касыда 18سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار کآسان کنند
Касыда 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Касыда 27چشمه حیوان ندارد آب و تاب زندهرودخضر و آب زندگانی، ما و آب زندهرود
Касыда 22هر که در بزم بلا جام توکل در کشیداز خمار محنت و غم درد سر کمتر کشید
Касыда 33دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن
Касыда 17تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر
Касыда 33ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول
Касыда 42همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی
Касыда 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Касыда 34روشنست از سرخی روی شفق بر اهل حالاین که او را هست در دل ذره از مهر حال
Касыда 1ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را
Касыда 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Касыда 35که یارب این روش آموخت در شفق بهلالکه کرد یکجهتی و گرفت دامن آل
Касыда 4یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی؟بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را؟
Касыда 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Касыда 36مرحبا ای قلم شمع شبستان خیالنامی نامیه پیغمبر معراج خیال
Касыда 6ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است
Касыда 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Касыда 38دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالمحریفی کو که پیش او دلی خالی کنم یکدم
Касыда 12اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
Касыда 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Касыда 39باز در ملک جهان عدل برافراخت علمفلک افشاند ز دامان زمین گرد ستم