Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ol zülfdən olmaz dili-bimar xilas,Zəncirdən olmaz bu giriftar xilas,
Рубаи 69ای بر همه اتباع فرمان تو فرضدر دمت احسان تو رزق همه فرض
Рубаи 32این سنگ که از آب روان میگرددپیوسته بسان آسمان میگردد
Рубаи 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Gəldim, gördüm ki, bağdə yarım yoxGəldim, gördüm ki, bağdə yarım yox,Getdim, bildim ki, onda dildarım yox,
Рубаи 70ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاطعلم تو محیط هستی ماست محاط
Рубаи 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
Рубаи 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Ey aşiqi-zar, vəsli-canandan keçEy aşiqi-zar, vəsli-canandan keç,Canandır əgər murad, gəl candan keç.
Рубаи 71ای سر محبت تو در جان محفوظهم دل ز محبت تو هم جان محظوظ
Рубаи 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Рубаи 27مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شرارهای و از اشک نمی
Eylər mənə xəndə yar giryan görgəcEylər mənə xəndə yar giryan görgəc,Mən şad oluram ol gülü xəndan görgəc,
Рубаи 73داری همه شب دیده بیدار ای شمعوز سوز جگر چشم گهربار ای شمع
Рубаи 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Рубаи 28دنیا که تو را به مکر بیتاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود
Ey hüsnü olan zibi-cəmali-ƏzraEy hüsnü olan zibi-cəmali-Əzra,Ey Vamiqi eyləyən o yüzdən rüsva,
Рубаи 78علم و ادبست مایه عز و شرفگوهر که نباشد چه گشاید ز صدف
Рубаи 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Рубаи 29خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز
Seyyid, qəmü möhnətlə pərişan olmaSeyyid, qəmü möhnətlə pərişan olma,Qönçə kimi qəmdən cigəri qan olma,
Рубаи 79عمریست ترا عزیز طبعیست لطیفبر خود منما قید جهان را تکلیف
Рубаи 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Рубаи 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Hərgiz yox imiş təbi-Şüaidə şüaHərgiz yox imiş təbi-Şüaidə şüa,Bihudə qılır şeir məzaqində niza,
Рубаи 81با دیده اشکبار باید عاشقسرگشته روزگار باید عاشق
Рубаи 65میآیم و از شرم چنان میافتمکز زندگی خود به گمان میافتم
Рубаи 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Qan oldu cigər, gəldi gözümdən xunab.
Рубаи 86در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم