Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گر چنین آن چشم جادو رخنه در دل میکنداز دلم هر رخنهای را چاه بابل میکند
Газель 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان میکندآن که سر داده است ما را فکر سامان میکند
Газель 2562گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کندراست چون آهو نفس بهر رمیدن می کند
Газель 2574از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند
Газель 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
Газель 2589با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنند
Газель 2591با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنندتلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند
Газель 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Газель 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Газель 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Газель 2620ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Газель 2626از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بودگر غباری داشت این آیینه از تمثال بود
Газель 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا میروداز دل سنگین ما نقش تمنا میرود
Газель 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Газель 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شودمیوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود
Газель 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود
Газель 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شودگوشه عزلت بهشتی نیست حورش کم شود
Газель 2685خانهای کز نور حسن او مصفا میشودحلقه بیرون در محو تماشا میشود
Газель 2694بعد عمری گر وصال او میسر میشودشرم پیش چشم من سد سکندر میشود
Газель 2696زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر میشودچون زمین افتاد قابل دانه گوهر میشود
Газель 2699جان بیمغزان به خاک تیره واصل میشودکاروان کف بیابان مرگ ساحل میشود
Газель 2701دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل میشودسنگ این مینای خالی پرتو مل میشود
Газель 2707جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شودچون بخار از گل برآید ابر نیسان می شود
Газель 2708زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شودچون شود سی پاره قرآن ختم آسان می شود
Газель 2712در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شودبرگ عیش خلق افزون در زمستان می شود
Газель 2737غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Газель 2747یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید
Газель 2761جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید
Газель 2772زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید
Газель 2776دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفیدکرد ما را رو سفید آخر، که روی دل سفید!