Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟که آن گل خار در پیراهن از نشو و نما دارد
Газель 2907مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر داردکه نخل ایمن نباشد از تزلزل تا ثمر دارد
Газель 2912دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟کجا مظلوم از دامان محشر دست بردارد؟
Газель 2913سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟که این خشت از سرخم باده منصور بردارد
Газель 2918اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر داردبهم غلطیدن گلها تماشای دگر دارد
Газель 2923مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان داردزجوهر تیغ من بند خموشی بر زبان دارد
Газель 2933کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟که خون صد چراغ مهر را در آستین دارد
Газель 2936سمندر داغها از آتش رخسار او داردکجا یاقوت تاب گرمی بازار او دارد
Газель 2940گریبان دلم را نعره مستانه ای داردسر زنجیر این دیوانه را دیوانه ای دارد
Газель 2942دگر هر ذره خاکم هوای کشوری داردسر آسوده مغزم با پریشانی سری دارد
Газель 2950خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می داردزمین تشنه را امید باران تازه می دارد
Газель 2953ز آه عاشقان اندیشهای اختر نمیداردز دود تلخ پروا دیده مجمر نمیدارد
Газель 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمیداردگرانی از دمِ جانبخش عیسی بر نمیدارد
Газель 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟که از رضوان بهشت جاودان را رو نما گیرد
Газель 2976به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیردبه چشم بسته صید خویش این صیاد می گیرد
Газель 2980شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیردزسنگ خاره دل آن چشم بازیگوش می گیرد
Газель 2989کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیردصبا را کس به خون لاله بسمل نمی گیرد
Газель 2991زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیردکه چون تیغ آبدار افتاد رنگ خون نمی گیرد
Газель 3002محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازددل چون موم را سنگین تر از فولاد می سازد
Газель 3007نمک داغ مرا چون مرهم کافور میسازدکه از بادام تلخی دور، چشم شور میسازد
Газель 3017زشوق عالم بالا روان با تن نمی سازدبه پای کاروانی بوی پیراهن نمی سازد
Газель 3018دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازدشراب آتشین با کاسه چوبین نمی سازد
Газель 3020قدح لبریز چون شد از شراب ناب می لرزدبه قدر آب بر خود گوهر سیراب می لرزد
Газель 3026خمار می مرا در گوشه میخانه میسوزدشراب من چو داغ لاله در پیمانه میسوزد
Газель 3029غبار تیره بختی از دهان شکوه می خیزدبه قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد
Газель 3031ز اشک دیده بیدرد زنگ از دل کجا خیزد؟اثر در دل ندارد گریه ای کز توتیا خیزد
Газель 3035مسیحا از سر بالین من رنجور برخیزدچراغ آفتاب از بزم من بی نور برخیزد
Газель 3036خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزدکند در خاک دشمن را و خود از خاک برخیزد
Газель 3038به عزم رقص چون سرو قباپوش تو برخیزدزغیرت خون گل یک نیزه از جوش تو برخیزد
Газель 3040کجا تدبیر پیران کهنسال از جوان خیزد؟نیاید از دم تیغ آنچه از پشت کمان خیزد