Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
توبه نتوان کرد از می تا شراب ناب هستاز تیمم دست باید شست هر جا آب هست
Газель 1235حسن را در هر لباسی دیده بان در کار هستدر بساط گل ز شبنم دیده بیدار هست
Газель 1239شوق چون ریگ روان منزل نمی داند که چیستموج این دریا لب ساحل نمی داند که چیست
Газель 1241دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیستدست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست
Газель 1246چهره خورشید زرد از درد بی زنهار کیست؟زخم دامن دار صبح از غمزه خونخوار کیست؟
Газель 1248نیست چشمی کز فروغ روی او پر آب نیستبخل در سرچشمه خورشید عالمتاب نیست
Газель 1250سنگ راهی شوق را چون چشم سنگین خواب نیستراه پیما را براقی چون دل بیتاب نیست
Газель 1268حسن عالمسوز او را ساغری در کار نیستچهره خورشید را روشنگری در کار نیست
Газель 1269چهره گلرنگ را پیمانه ای در کار نیستنرگس مخمور را میخانه ای در کار نیست
Газель 1276حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیستعکس را پای سفر ز آیینه تصویر نیست
Газель 1280هیچ باری از سبو بر دوش اهل هوش نیستهر که از دل بار بردار گران بر دوش نیست
Газель 1291موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیستسوزد از لب تشنگی هر کس کباب عشق نیست
Газель 1327تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت
Газель 1334آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشتآب خضر از دل سیاهی فکر اسکندر نداشت
Газель 1357کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت
Газель 1361روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشتعمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت
Газель 1366هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافتحاصل روی زمین را در غبار خویش یافت
Газель 1367از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافتکز زبان چرب، تشریف شکر بادام یافت
Газель 1370گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفتدولت او هم به اندک فرصتی بر باد رفت
Газель 1376زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت
Газель 1386حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفتآتشی تا هست زور این کمان باید گرفت
Газель 1400جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفتموج این دریای ساکن اضطراب از من گرفت
Газель 1410دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت
Газель 1415فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست
Газель 1416نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاست
Газель 1429کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست
Газель 1430در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست
Газель 1432دانه اشک بود توشه راهی که مراستدل آسوده بود قافله گاهی که مراست
Газель 1434عشرت روی زمین در دل ویرانه ماستخلوت سینه پر آه، پریخانه ماست
Газель 1436آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست